طردك و ابعادك ، و اجعلنا من اخصّ عارفيك ، و اصلح عبادك ، و اصدق طائعيك و اخلص عبّادك ، يا عظيم يا جليل يا كريم يا منيل برحمتك و منّك يا ارحم الرّاحمين . » « خدايا زبانها از رسيدن به حدّثنا و ستايشى كه سزاوار تو باشد قاصر است و عقلها از ادراك واقعيت جمالت عاجز و ديده‌ها از نزديك شدن به انوار جمال ذات مقدس تو خسته و درمانده و براى خلق هيچ راهى به معرفت تو جز ناتوانى و نارسايى به شناخت و معرفتت وجود ندارد . ( 1 ) خداوندا ما را از آن بندگانى قرار ده كه نهالهاى شوق لقايت در باغستان دلهايشان جوانه زده و سوز محبت سراسر قلبشان را فرا گرفته است ، از اين روست كه آنان در آشيانه‌هاى افكار عالى انس با تو ، منزل گرفته و در باغهاى مقام قرب و شهودت مىخرامند و از سرچشمهء محبّتت با جام لطف و مهربانيت سيراب مىگردند و در جويبار صفاى تو وارد گشته‌اند در حالى كه پردهء جهل از جلو چشمانشان به يكسو رفته و ظلمت شك و ريب از عقايد و ضمايرشان زايل گشته است و وسوسه‌هاى اوهام و شك از دلهايشان بر طرف شده است و با استوارى شرح صدر يافته و با سبقت گرفتن به سعادت از راه بىاعتنايى و پارسايى در دنيا به همت عالى رسيده‌اند ، و از جويبار طاعت و بندگى آب خوشگوار نوشيدند و در محفل انس با خدا باطنشان پاكيزه و در جايگاه خوف و خشيت راهشان امن و به سبب رجوع مداوم به پروردگار ربّ الأرباب نفوسشان آرام گرفته و به مرحلهء يقين رسيده‌اند و به پيروزى و رستگارى روحانى نايل گشته‌اند و با نظر به جمال محبوب خويش چشمهايشان روشن و دلهايشان شادمان است و چون به مقصود خود رسيده و به آرزوى نهايى خود دست يافته‌اند آرامش خاطر پيدا كرده و در تجارت خود و فروش دنيا به آخرت سود كامل برده‌اند . ( 2 ) خداى من ، چقدر ياد تو كه بر دل خطور مىكند براى دلها لذّت‌بخش